| تبليغات | X |
 |
 |
|
| در دایره قسمت ، ما نقطه تسلیمیم ----- لطف آنچه تو اندیشی ، حکم آنچه تو فرمایی |
|
ما خود نمیرویم دوان از قفای کس آن میبرد که ما به کمند وی اندریم سعدی تو کیستی که در این حلقه کمند چندان فتادهاند که ما صید لاغریم والسلام...
|
|
+ نوشته شده در
جمعه بیست و هفتم آذر 1388ساعت توسط ناصر |
|
|
صفحه نخست پروفایل مدیر وبلاگ پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
دورتر...
اینجا حوالی خوشه گندم از داس افتادهیی، من بودم که می خواندم! با تک بالِ پوسیدهام! دورتر... اینجا پشت نه صدایی دیگر قطعاً روزی صدایم را خواهی شنید! روزی که نه صدا اهمیت دارد و نه روز! |
| در یاد ماندگان |
|
ناکجا آباد شام خداوند سماع من اینجا بس دلم تنگ است |
| نویسندگان |
|
ناصر علی(مغلوب) |
| یاران همنشین |
|
زیر علامت ماه نم باران چند روایت معتبر سلوکیه گیلدا سلام قَوْلًا مِن رَّبٍّ رَّحِيمٍ صدای آشنا دالاهو آشفته حالی |
|
RSS
|
